maandag 19 oktober 2015

De raadselachtige nieuwe wereld, Amerika:


De prehistorie:

De schaarse doch overeenkomstige verhalen over de gebruiken en zeden van de Noord Amerikaanse Indianen levert ons sporen van de ruwe sterk gedegradeerde oost Aziaat met zowel sporen van de solitaire ontwikkeling vermengt met deze van nestvormers.
De prowesterse of individualistische sporen zijn eerder schaars doch wel merkbaar.
Het begrip indiaan staat niet voor een etnische ontwikkeling zoals vele zullen aannemen. De benaming Indiaan werd door de eerste ontdekkers gegeven aan de bevolking daar zij dachten in India toegekomen te zijn. Na grondige studie kwam men tot de vaststelling dat veel van de cultuur van deze volkeren verweest naar Siberië en Oost Azië. Doch ook Indo Europese elementen zijn er terug te vinden, die echter in midden Amerika duidelijk van voor de Noorse invasie door Erik de Noorman rond 1000 AC dateren.

Noord Amerika
De geschiedenis van de Vikingkolonisatie is zeer interessant en begon met de ontdekking van Groenland door Erik de Rode, die is geboren in Noorwegen maar werd gedwongen te vertrekken nadat zijn vader Thorvald Asvaldsson een paar moorden had gepleegd. Thorvald vestigde zich in het Noordwesten van IJsland. Erik trouwde later met de rijke Thjodhild maar werd op zijn beurt verbannen na een moord op zijn buurman. Hij besloot daarom maar op zoek te gaan naar een land dat gezien werd door Gunnbjörn.

Volgens de Sagen van Erik de Rode verkende hij gedurende 3 jaar dat land van Gunnbjörn en kwam hij omstreeks 985 terug op IJsland. In hetzelfde jaar trok Erik de Rode terug naar het land van Gunnbjörn het hedendaagse Groenland en vestigde twee kolonies. Een bij de Zuidkaap en een in het huidige Nuuk.
Rond 1002 werd de kolonie getroffen door een onbekende ziekte waardoor velen stierven waaronder Erik de Rode zelf.

Een van de zonen van Erik de Rode, leif Eriksson die rond het jaar 1000 op zoek ging naar het land dat in 986 door Bjarni Herjolfsson gezien werd. Leif Eriksson ontdekte het Canadese Baffin Island tegenover Groenland, het Canadase Labrador en Newfoundland (Vinland). Leif Eriksson overwinterde op Vinland en keerde in 1001 weer terug naar Groenland. Hij is nooit meer naar Vinland teruggekeerd.

Uit het voorgaande moeten we opmaken dat de Noorse Vikings nauwelijks sporen op het Amerikaanse vasteland kunnen nagelaten hebben.
De Tipi of punt tenten:
Indien men de vroegste vaststellingen en gegevens die men via onderzoeken van het Amerikaanse continent en hun bevolking verzameld, komen we op uiteenlopende sporen die verwijzen naar culturen en gebruiken van vooral Siberië, zoals de Tipi of puntige tenten uit vellen van rendieren die we trouwen zowel in Lapland als in Siberië, IJsland, Alaska en Canada tot bij de Noord Amerikaanse Roodhuiden aantreffen. Vooral de Tipi is wel duidelijk een tenttype dat uit Siberië stamt en verband houdt met nomaden van vooral Oost Aziatische origine. Siberië heeft dan weer duidelijk sporen van overwegend solitaire net als nestvormers en in mindere maten pro Europese individualisten.

De Wigwam of bolvormige hut uit twijgen en schors of bladeren:
Ook de bolvormige wigwam kon men zowel in Amerika als Europa terug vinden, doch verwijst meer naar bewoning in zachtere klimaatzones waarbij een omgeving gedurende langere tijd werd bewoond.

Onderkomen door vaste bewoning:
Als vaste bewoning vinden we hutten van aarde (zoals plaggehutten in het noordelijke deel van noord Amerika) of leem (zoals de Pueblo’s in het meer zuidelijke deel van noord Amerika) daar waar de seisoenen constante of tijdelijke vaste bewoning door landbouw, veeteelt, jacht en visvangst of een combinatie het verblijf op een beperkt gebied mogelijk maakt.
Bekend zijn echter de pueblo’s of vaste volksbehuizing van een aaneenschakeling van lemen woningen van landbouwers een vorm van bewoning die vooral onder de impuls van westerse migranten en massale landbouw tot ontwikkeling kwam.
In het hoge noorden werden niet zelden de vroegere plagge hutten vervangen door ruimere blokhutten, mogelijk ook beïnvloed door de eerste contacten met Vikings.
In midden Amerika en in Peru stuiten we op woonsites van stenen huizen en antieke steden naar westers model.
Vooral in Mexico en Peru treffen we tot vandaag de vele ruïnes van oude steden en enorme bouwwerken der Maya, Inca, Tolteken, Azteken enz.   
De totem of stampaal:
Een totem is een voorwerp, wezen of dier dat een persoonlijke symbolische betekenis voor een individu heeft en met wiens energie en eigenheden men zich sterk verbonden voelt.
Het woord totem is van inheemse oorsprong. Het woord is afgeleid van het Algonkische begrip “odoodem” (familie of stam).

Bij noord Amerikaanse Indianen uit het Amerikaanse Grote Merengebied bijvoorbeeld, wordt men geboren in de totemclan van de vader, die door een dier, vogel of vis wordt voorgesteld. Totems komen echter niet alleen in Amerika voor, maar ook bij de Siberische volkeren waarvan de vele indianen afstammen.

Wie het houtsnijwerk der Totems bekijkt kan moeilijk de gelijkenissen met de Indonesische maskers ontgaan. Doch sculpturen en afbeeldingen vertegenwoordigen de basis van het gevoel der mensen, waar het verrassend is dat wij als individualisten gelaatstrekken nauwkeurig weergeven met die uitdrukking die we er aan willen geven. De Indonesiër heeft door  zijn nestinstinct, echter geen behoefte aan het weergeven van individualiteit of individuele gevoelens, waardoor deze nergens in hun maskers worden weergegeven. Ook de solitaire bevolking die mee deel uitmaakt van de Siberische bevolking of stamouders der indianen hebben geen of nauwelijks noemenswaardige interesse of behoefte aan het weergeven van personen, dieren of voorwerpen via afbeeldingen. Dit betekende dat de doorslag gevende bevolking die in oertijden naar Amerika afzakte vanuit Siberië de nestvormende Indonesiërs waren, terwijl zij door hun grotere weerbaarheid, leidende plaatsen ingenomen zullen hebben.
Na de komst van de Europeanen ontwikkelden de Noord-Amerikaanse Indianen het metalen bijl van gebruiksvoorwerp tot wapen. (Tomahawk of oorlogsbijl). Voordien, was er nauwelijks of geen wapenontwikkeling buiten de gebieden van centraal Amerika, terwijl ook daar de bewapening schaars en primitief was, wat verwijst naar het feit dat de behoefte ervoor nauwelijks het noemen waard was.

Verhalen over stammenoorlogen en twisten tussen Noord Amerikaanse indianen onderling moet men wel met een grove korrel zout nemen, daar deze volkeren nooit de moeite namen om zich voor lijfgevechten te wapenen. Dan rijst dan de vraag wel, waren er wel of geen geschillen en stammenoorlogen. Indien men de geschiedenis van Noord Amerika goed onder de loep nemen, werden vele gebieden benut door zwervende stammen die afhankelijk van de seizoenen zich verplaatste naar daar waar er natuurlijke bronnen waren. Oorlogen omwille van gebieden waren voor dergelijke nomaden dus absurd. Diverse lezingen uit de vroegste bezettingsperiode wijzen er naar dat men stammen tegen elkaar uitspeelde, waardoor bloedig conflicten mogelijk waren.

Het opvallende is het onpersoonlijke en niet direct met menselijk uitzicht te associëren beelden, terwijl het westerse individualisme herkenbare menselijk figuren met duidelijke gelaatstrekken weergeven, naar een betrokken individu.

Huisbeschermers: Het Duivels masker, Vuurmasker, Slangen masker en het Pauwen masker (Indonesië en Sri Lanka)

Zuidoost Amerika:
In zuidoost Amerika (Peru)vinden we een sterke aanwezigheid van westers individualisme in gebruiken van stammen, met zeer dominant en praalzuchtig elementen die eigen zijn aan het egocentrisch individualisme en de zelfverheerlijking die weerspiegeld wordt in hun cultuur, monumentale bouwwerken, en de bijhorende dominerende aristocratieën met agressieve en dictatoriale opstellingen.

Antieke beschavingen in Peru:
Chavin (1700 - 300 v. Chr.) Mochika (0 - 750 n. Chr.) Nazca (200 v. Chr. - 1000 n. Chr.) en als laatste de Inca tot aan de Spaanse verovering en moord op de laatste Inca heerser.
De gegevens van de heersende stammen, hun cultureel erfgoed, bouwwerken en overleveringen wijzen naar een agressieve heerschappij van opeenvolgende families waardoor er naar westers model rumoerige eeuwen ontstonden doch waarin heel wat individualistische trends waar te nemen zijn.

Enkele honderden Spaanse conquistadores onder leiding van Francisco Pizarro wisten in 1532 de Inca-heerser Atahualpa te gijzelen in Cajamarca en daarmee het rijk te verlammen. Vanwege de goddelijke status van de heerser durfden zijn onderdanen aanvankelijk geen verzet tegen zijn overwinnaars te bieden. Het duurde echter nog tot 1572 voordat de Spanjaarden met de executie van de laatste Inca-heerser, Túpac Amaru, het pleit definitief beslecht hadden.
Midden Amerika:
We treffen er een cultureel-historisch gebied dat zich uitstrekt van Centraal-Mexico tot Nicaragua.
Talrijke hoogstaande Indiaanse culturen zijn hier ontstaan, waaronder die van de Azteken, Maya's, Tolteken en Zapoteken.

Deze culturen verwijzen naar een extreem materialisme dat slechts eigen is aan de Ego-individualisme van de Egocentrische Arische en Indo Europese volkeren. Van deze culturen is geweten dat ze elkaar constant bekampten om de macht, terwijl de boerenbevolking die blijkbaar vooral etnisch uit gedienstige solitairen oost Aziaten bestonden voor de heersende kaste moesten werken en zowel landbouw als veeteelt verzorgden.
Mensenoffers:

Lokale archeologen hebben een lange muur met schedels uit de tijd van de Azteken middenin Mexico-stad ontdekt. Blijkbaar stoffelijke resten van mensenoffers werden bij opgravingen in de omgeving van de grootste Aztekentempel in het centrum van de Mexicaanse hoofdstad gevonden. Volgens hen kan het om een schedelmuur van de Templo Mayor gaan van de vroegere Azteken-stad Tenochtitlan, van voor de Spaanse veroveringen.

Het als overwinningstrofee uitstallen van schedels past niet in de solitaire ontwikkeling, noch in de ontwikkeling van de nestvormer noch in de maatschappelijke ontwikkeling van de binnen Afrikaanse zwarte bevolking, trofeeën horen slechts thuis bij de egocentrische individualist of de van macht en overheersing bezeten Indo-Europese Ariërs.
Er zijn 35 van overwegend jongemannen zichtbaar, verklaarden de archeologen van het Nationaal Instituut voor Antropologie en Geschiedenis van het Mexicaanse antropologisch museum. Deze Tzompantli (iets zoals “muur of rek van schedels” in de inheemse taal Nahuatl) is ongeveer 34 meter lang en 45 centimeter hoog. Hij bevindt zich op twee meter diepte. Gezien de ligging moet aangenomen worden dat dit de belangrijkste Tzompantli van de voormalige hoofdstad van het Aztekenrijk zou zijn.(volgens Eduardo Matos Moctezuma - archeoloog).
Mensenoffers waren voor de Spaanse verovering in de 16e eeuw, gebruikelijk bij vele volkeren in Midden-Amerika. Gevangengenomen krijgers van concurrerende stammen uit omliggende stamgebieden werden aan de goden geofferd en hun schedels vaak voor het intimideren van mogelijke indringers tentoongesteld. Vooral de Azteken in het huidige Centraal-Mexico zouden er een zeer bloedige offercultus op na gehouden hebben.

Hiermee komen we op een punt van sterke vergelijk met de westerse cultuur en het feit dat westerse stammen er constante oorlogvoeringen om na hielden, waardoor we van rumoerige en bloedige middeleeuwen kunnen spreken. Dat vooral midden Amerika vergelijkbare sporen toont is duidelijk, zeker indien we weten dat hun steden op een wijze werden opgetrokken dat ze voor indringers slecht toegankelijk waren en bewoners zich konden verdedigen.
Trouwens ook in Frankrijk vond men sporen van verzamelde schedels die duidelijk als trofee voor een Keltische stam hadden gediend.


Gaat het om mensenoffers of om het afslachten van vijanden, terwijl men over mensenoffers spreekt is het niet uitgesloten dat dergelijke schedels de gevolgen waren van bloedige oorlogen om de macht van agressieve pro Europese volksstammen, of dus individualisten die net zoals in Europa elkaar trachtte af te maken om elkaars gebied in te palmen en te domineren.
Monumentale gebouwen en steden stralen de verheerlijking van de bevolking uit, een element dat ook bij de oost Aziatische, Indonesische of zwarte centraal Afrikaanse bevolking niet thuis hoort. De bouw van dergelijke monumentale steden wijst wel op het gebruik van slaven of een volgzame bevolkingsgroep, zoals onder meer de solitaire bevolking van Oost Azië. Doch het benutten van een volgzame, slaafse of onderworpen bevolking is eigen aan het egocentrisch individualisme van de Indo Europese en zeker van de Arische ontwikkeling.
De ontwikkelingen van de vredelievende bevolking die zich in het Amazone gebied in veiligheid wist, voornamelijk bestaande uit Solitairen en nestvormers mogen we rekenen tot resten van de vroegere Oost Aziatische bevolkingen, die zich ver voor de ontdekking van het continent, via de noordelijke ijskap naar het continent uitweken.

De ontdekking van Amerika.
Met de ontdekking van Amerika wordt meestal de reis van Christoffel Columbus bedoeld, en zijn landing op 12 oktober 1492 in de Nieuwe Wereld.
De bedoeling van Columbus was om vanuit Europa een westelijke route naar Indië te vinden, en hij dacht ook dat hij die gevonden had. De mensen die hij daar aantrof, noemde hij dan ook de Indianen.
Columbus was niet de eerste die voet op Amerikaanse bodem zette. Het continent werd bevolkt door de indianen, veelal van Aziatische en Siberische herkomst, en daarnaast hadden de Vikingen een kleine vijfhonderd jaar vóór Columbus het uiterste noorden van Canada al aangedaan.

In 1492 kwamen zij in schepen met tientallen tegelijkertijd, en ontdekte de nieuwe wereld. Doch ze waren goed bewapend en op zoek naar rijkdom. Ontdekking van gouden voorwerpen in de steden van Mexico bracht echter een goudkoorts op gang met een run voor goud en rijkdom, geleid met de zege van Romen. Roomsgezinde vorsten veroverde gewelddadig het land dat niet van hen was, en schrokken er niet voor terug om de bevolking massaal af te slachten in naam van het geloof, voor meer eer en glorie van hun koning en de heilige kerk. Ziektekiemen die zij bij zich droegen, doch hen door hun immuun systeem niet deerden, deden de rest en decimeerden de bevolking, tot deze door hun gering aantal machteloos waren, en verder onder de voet werden gelopen.

Hier begon de nieuwe geschiedenis met de invasie van paria’s, criminelen, avonturiers, mislukkelingen en hier en daar een idealist, die hun geluk in de nieuwewereld gingen zoeken.
De westerse invasie en het individualisme van de westerling met zijn eindeloze agressie en competitie, was een element waar de overwegend solitaire en pacifistische bevolking zich niet tegen kon verweren. Ook de strijdbare nestvormers onder hen hadden nooit de behoefte gehad om zich te bewapenen, en stonden dus al evenzeer weerloos tegenover de met vuurwapens bewapende invallers, die in hun run naar land en rijkdom decennia lang niet ander deden dan de inboorlingen al moorden verdrijven van hun gronden om de bruikbare gronden voor zich te nemen.

De nieuwe indringers stelden zich echter niet tevreden met het plunderen van de natuurlijke rijkdommen van Amerika, doch importeerde zwarte Afrikaners als vee om hen als slaven te gebruikend, en het vuile werk voor een hongerloon voor hen te doen. Een verovering die nagenoeg tot vandaag geen einde kent. Geweld tegen de Amerikaanse Indianen en de nazaten van de slaven, dat ook vandaag nog plaats heeft.

Een nieuwe wereld opgebouwd en steunt op de agressie van het uitschot van de oude wereld. Een wereld die tot vandaag uitpuilt van racisme en geweld tegen allen en iedereen.

Vorming en ontwikkeling hebben echter geleidelijk een positief effect op de sociale evolutie en zwakken het negatieve af, terwijl de verspreiding van afstammelingen van zwarte Afrikaners een vrij groot deel van instinctief maatschappelijk gebonden mensen vertegenwoordigd net zoals afstammelingen van de pacifistische Bosjesmannen, een extra bijkomende sociaal maatschappelijke invloed hebben daar waar deze zich volwaardig kunnen ontplooien.
Het egocentrisch individualisme is slechts het model van de sociale degradatie en ondergang van een menselijke ontwikkeling.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten